حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
بزک نمير بهار مياد..... نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸۱/٩/٢٩
نوشته شده توسط مصطفی اجودی
لازم می‌دونم بعد از عرض سلام و خسته نباشيد، به همه دوستان این مژده رو بدم که دوست عزیز و گرامی همه ما یعنی حسین آقای گل بعد از حدود یک مه و نیم بالاخره دست از روزه سکوت برداشتند و لب به مدح و ستایش بنده گشودند که: چه نوشته‌ای و چه ننوشته‌ای و حسابی آبروی چندین ساله ما را برده‌ای و در آخر کلام هر چه از دهان مبارک درآمده خدمت ما فرموده و وسلام.
يکی نیست به این برادر ما بگوید آخر اين جای تشکر است که ما بدون هیچ چشم‌داشتی هر روز صبح بياييم، کرکره را بالا بزنیم، در وبلاگ را باز کنيم، آفتابه‌ای آب کنیم و آنجا را حسابی جارو بزنیم و در آخر مطلبی برای خالی نبودن این صاب‌مرده بنویسیم و چند بیکار که معلوم نیست در این اینترنت معلوم‌الحال چه غلطی می‌کنند، عوض اینکه با خود اینترنت کنند بیایند سری به این گوشه دنیا بزنند.
تازه از اسمش هم سر در نمی‌آورم که چه جور فریادی است که خاموش است. اگر اسم این صاب‌مرده را کچل موفرفری، کور تیزبین یا شل دونده می‌گذاشتی باور پذیرتر بود تا فریاد خاموش.
به هر حال خدمت شما دوستان بگویم که تا این برادر ما را با یک اردنگی (روی اردنگی تاکید شود) از این وبلاگ بیرون نیاندازد دست از سر شما و این دوست عزیز بر نخواهم داشت.
یا علی
حق‌یارتان
  نظرات ()
مطالب اخیر رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت! بازگشت به دوره‌ی جوانی! نظرسنجی درباره‌ی کیفیت خدمات تعطیلات رسمی ایران در تقویم‌های بین‌المللی استاد خوب / استاد بد
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٤) نکات و حکمت‌ها (٥۱) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢۳) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) درس‌های پدر (۱۳) نقد و نظر (۱٢) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب