حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
  نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸٢/٥/٦

اون روزی که با دستکاری کانتر پرشين‌بلاگ تو ليست پربيننده‌ها خودم را کشيدم بالا يکی از همين معروف بلاگرها يک حرفی بهم گفت که هنوز تو گوشم مونده. گفت من از وقتی موفق شدم که کانتر رو از رو وبلاگم برداشتم. بعداً خيلی رو حرفش فکر کردم. خيلی پيام داشت؟ يعنی چی؟ مگر آدم برای خوانده شدن نمی‌نويسد؟ من اين همه وقت بگذارم برای کی برای خودم؟ اطلاعاتم را برای خودم بازگو کنم؟ تو همين فکر کردن‌ها به نتايج خوبی رسيدم. هيچ وقت کانترم را برنداشتم اما سعی کردم کمتر نگاهش کنم.

  نظرات ()
مطالب اخیر یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت! بازگشت به دوره‌ی جوانی! نظرسنجی درباره‌ی کیفیت خدمات تعطیلات رسمی ایران در تقویم‌های بین‌المللی استاد خوب / استاد بد روز اول در دانشگاه UoR1
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٤) نکات و حکمت‌ها (٥۱) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢۳) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) درس‌های پدر (۱۳) نقد و نظر (۱٢) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱٠) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب