حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
کمال تبريزی، برداشت دو نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸٢/٧/٩

می‌گفت بچه‌های جانباز تا آن موقع که به کارمان آمدند ازشان کار کشيديم، حالا که از کار افتاده‌اند رهايشان کرده‌ايم. ادامه داد: من فکر می‌کنم اين بی‌انصافی آنقدر بزرگ است يک روزی همه‌ی ما با هم چوبش را خواهيم خورد...

جمله‌ی آخر تکانم داد. راست می‌گويد ما هم مقصريم. اگر نمی‌توانيم دردی ازشان درمان کنيم لااقل نمی‌توانيم حالی ازشان بپرسيم؟ با يکی‌شان مصاحبه می‌کرد (در مستندی که پسرش ساخته بود) می‌گفت مردم فکر می‌کنند ما ديگر خيلی خشک و مقدسيم نه بابا ما هم آدميم، زندگی می‌کنيم.

  نظرات ()
مطالب اخیر یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت! بازگشت به دوره‌ی جوانی! نظرسنجی درباره‌ی کیفیت خدمات تعطیلات رسمی ایران در تقویم‌های بین‌المللی استاد خوب / استاد بد روز اول در دانشگاه UoR1
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٤) نکات و حکمت‌ها (٥۱) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢۳) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) درس‌های پدر (۱۳) نقد و نظر (۱٢) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱٠) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب