حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
فوقش كه فوق هم خواندي، بعدش؟ نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸۳/۸/٥

دور و بری‌ها خیلی می‌گویند مهم نیست چی باشد، مدرك باید گرفت. لازم است یا می‌شود. درس هم نخواندی، نخواندی فقط برو یك جوری نمره بگیر. قلق دارد!

با روحیاتم نمی‌خواند. من آن دسته را دوست دارم كه وقتی كاری را انجام می‌دهند محكم و تمام. فكر می‌كنم نمی‌توانم آن طور كه دلم می‌خواهد ادامه دهم. لیسانس تجربه‌ی بدی بود. این دانشگاه آدم را فسرده و فرسوده می‌كند. تحصیلات تكمیلی هم همین‌طور. نمونه‌های زیادی جلوی چشمم است: رضوانی، واحدی، فولادگر، عزتی و ...
به خدا پناه می‌برم از علمی كه بی‌فایده باشد.

یادم می‌آید بیتی كه دوستی می‌خواند:

ما برای كسب مدرك آمدیم
نی برای درك مطلب آمدیم

و باز یادم می‌آید آن هنگام كه برای كنكور سراسری می‌خواندم روی اغلب كتاب‌ها و جزوه‌هایم نوشته بودم:

چو علم آموختی از حرص آنگه ترس كاندرشب
چو دزدی با چراغ آید گزیده‌تر برد كالا

و حالا احساس می‌كنم هر روز چراغ دست این دزد فروزان‌تر می‌گردد. بالاخره یك جایی باید فتیله را كشید پایین.

  نظرات ()
مطالب اخیر ماهی «سامون» نه «سالمون»! انتخابات، همه‌ی هم و غم ترجمه‌ی observance در کنار holiday issue، پیامد؟ رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت!
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٥) نکات و حکمت‌ها (٥٢) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢٦) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) نقد و نظر (۱۳) درس‌های پدر (۱۳) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب