حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
فرانکفورت - ۲ نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸٦/۳/۱٢

از فرانکفورت هر چه بد بگویم کم است. البته محل استقرار ما نیز در این دیدگاه بی‌تأثیر نیست. هتل‌مان intercity است و درست روبروی یکی از خروجی‌های ایستگاه مرکزی قطار دارد. گویا این منطقه بدترین منطقه‌ی شهر است. هتل را گروه kaba رزرو کرده است. شاید فکر کرده است اینجا دسترسی‌اش خوب است.

وضعیت جوانان اینجا واقعاً وحشتناک است. من در سوئد یک دهم چیزهای اینجا را ندیدم. به نظر خیلی بی‌هویت شدند. از کوچک تا بزرگ سیگار می‌کشند و مفرطانه می‌نوشند. بخش بسیار زیادی اهل مواد هستند. تیپ‌های عجیب، هزاران آویز به گوش، ابرو و دماغ. موهای عجیب و غریب. اسکیت‌بازی.

شهر پر از ایرانی است. هر جا میٰ‌روی یک یا چند ایرانی می‌توانی ببینی و سؤالتت را بپرسی. گویا یکی از دلایل حضور زیاد ایرانیان، دفتر ایران‌ایر است که از قدیم در فرانکفورت مستقر شده است. یک رستوران ایرانی در نزدیکی ما است که شب‌ها برای شام به آن جا می‌رویم. فروشندگان مغازه انسان‌های معتقد و باصفایی هستند. دیشب می‌گفت سربازان آمریکا زیاد اینجا می‌آیند. خیلی از ایران می‌ترسند. من بهشان گفته‌ام اگر جنگ شود من خودم بر می‌گردم ایران می‌جنگم. به من گیر داده است که اینجا بمان من برایت کار با درآمد خوب جور می‌کنم. می‌گفت اینجا به مهندسان کامپیوتر خوب پول می‌دهند. با این حال خودش می‌گفت به زودی به ایران بر می‌گردم. بنده خدا مهندس مکانیک بود و آخر هفته‌ها توی رستوران کار می‌کند. می‌گفت درآمدم هزینه‌های زندگی را جواب نمی‌دهد. مالیات در اینجا ۱۹٪ است که مستقیم در هر معامله‌ای اخذ می‌شود. خیلی تأکید می‌کرد که ایران برای کار کردن و پول در آوردن بهتر است. می‌گفت من برادرهایم دوبی بودند الآن به ایران برگشتند. کمتر کار می‌کنند و بیشتر در می‌آورند.

پریروز با شرکت kaba در محل هتل جلسه داشتیم و بعد از آن دیداری از Deka Bank. یک اتاق کنفرانس در هتل رزرو کرده بود. کلی هم سر موضوع ویزا همکاری کردند. کابا واقعاً بزرگ است و من از ارائه‌ای که توسط دکتر شرام، مدیر قراردادهای خارجی ارائه شد خیلی استفاده کردم. معمولاً بعد از جلسات اسلایدها و سایر مطالب مفیدشان را ازشان می‌گیرم. این‌ها در این زمینه‌ها واقعاً جلو هستند و حساب‌شده کار می‌کنند. مثلاً پیشنهادی که برای مناقصه آماده کرده بودند آن قدر عالی بود که من فکر نمی‌کنم ما در ایران نمونه‌ای یک دهم آن دیده باشیم. باید این‌ها را ازشان یاد گرفت. گزارشش خیلی مفصل است و در این چند خط نمی‌گنجد.

دیروز چند ساعتی با SIEMENS Building Technology جلسه داشتیم. خوب همان طور که پیشتر حدس می‌زدیم SIEMENS خیلی عالی کار کرده بود. من شخصاً بیش از بقیه آن را پسندیدم. کسانی که در شرکت‌های اینجا مشغولند رفتارشان بسیار حرفه‌ای است. از حرفه‌ای‌گری‌شان، نحوه‌ی تعامل و پاسخ دادنشان خیلی چیزها می‌توان یاد گرفت.

جلسه با زیمنس تأخیر شد و برگشت را یک روز عقب انداختیم. جالب این است که این کار تلفنی و بی‌دردسر انجام شد.

اینجا حدود ساعت ۱۰ شب هوا تاریک می‌شود. این تأخیر یک مقدار به دلیل موقعیت جغرافیایی و بخشی دیگر مربوط به تغییر ساعت است. مغازه‌ها به طور معمول ساعت ۸ شب تعطیل می‌کنند. باز بهتر از مالزی است. فکر می‌کنم در مالزی ساعت ۷ یا زودتر تعطیل می‌کردند. اینجا آخر هفته‌ها یا بعضی روزهای خاص تا ۱۰ شب باز هستند.

از کنار رودخانه‌ی شهر با ماشین رد شده‌ام اما هنوز کنارش نرفته‌ام. این همان رودخانه‌ی معروف راین است؟

شهر فرانکفورت اصطلاحاً مرکز فعالیت‌های تجاری آلمان و حتی اروپا است. بانک‌های زیادی در آن وجود دارند. اگر اشتباه نکنم بانک مرکزی اروپا نیز در اینجا واقع است. اغلب مردم شهر غیر آلمانی هستند و برای business اینجا هستند.

در اینجا بسیاری از بدی‌هایی که از غرب سراغ داریم را می‌توان از نزدیک دید و باور کرد غرب این همه بدی دارد.

  نظرات ()
مطالب اخیر ماهی «سامون» نه «سالمون»! انتخابات، همه‌ی هم و غم ترجمه‌ی observance در کنار holiday issue، پیامد؟ رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت!
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٥) نکات و حکمت‌ها (٥٢) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢٦) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) نقد و نظر (۱۳) درس‌های پدر (۱۳) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب