حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
اشاره‌ای به انصاف در حوزه‌ی سیاست نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸٦/٦/۱٩
چند وقتی است اطراف این واژه‌ی «انصاف» متمرکز شده‌ام. بار معنایی سنگینی دارد. به تنهایی کافی است برای اینکه از خیلی کجی‌ها جلوگیری شود. انصاف در حوزه‌ی سیاست معانی زیادی دارد. در این پست می‌خواهم به طور خاص به انصاف در ارزیابی و ارزش‌گذاری عملکرد سیاسمتداران بپردازم.

ببینید قضاوت و ارزش‌گذاری افراد و اعمالشان واقعاً کار مشکلی است. نمی‌دانم از کی و چرا این قضیه این قدر بین ما فراگیر و شدید شده است. ممکن است من در موضوعی رای داشته باشم و مطرح کنم. حتماً هم مفید است و زوایای بیشتری از مسأله می‌گشاید. اما این که حکم صادر کنم واقعاً اشراف به مسأله می‌خواهد.

برای درک بهتر مسأله شاید اگر قبلاً مدیریت مجموعه‌ای را تجربه کرده باشید بتوانید تصور کنید برای تصمیم‌گیری چه معیارهای گوناگونی را باید مد نظر قرار داد. خیلی از آن‌ها حتی قابل توضیح برای عموم به دلایل مختلف نیست. هر تصمیم حتماً مزایا و معایبی دارد. وزن‌دهی، امتیازدهی و در نهایت جمع‌بندی این‌ها واقعاً کار مشکلی است.

به یاد نمی‌آورم در این وبلاگ درباره‌ي سیاست به معنای خاص آن چیزی نوشته باشم. الآن هم قصد ندارم. بیشتر می‌خواهم روش برخورد را نقد کنم. بارها شنیده‌ام که افرادی انتقادات تندی به بعضی تصمیمات جسورانه‌ی احمدی‌نژاد می‌گیرند. خیلی‌ها هم تبلیغ می‌کنند که این مخالفت عمومی است و همه‌ی ملت و مجلس و ... با آن مخالفند. من خوب یادم است اولین بار که بحث عدم تغییر ساعت شد یکی از مخالفان سخت احمدی‌نژاد که خبر به گوشش رسیده بود گفت اگر احمدی‌نژاد همین یک کار، عدم تغییر ساعت، را انجام دهد برنده‌شدنش در انتخابات نوش جانش! یا یادم است یکی از دوستان که سال‌ها سرسختانه با خاتمی مخالفت می‌کرد و در انتخابات به شدت حمایت از ناطق اواخر دوره‌اش می‌گفت چه قدر خدا رحم کرد که ناطق نشد. این مثال‌ها از این جهت است که ۱- برای قضاوت عجله نکنید. چه نیازی به قضاوت‌های شما درباره‌ی افراد است؟ سعی کنید کار خودتان را خوب انجام دهید. ببینید مثلاً همین دکانی که دست شما داده‌اند و سه چهار نفر را باید اداره کنید از پسش بر می‌آیید که برای کل مملکت راهبرد تعیین می‌کنید؟ ۲- قضاوتتان را تعمیم ندهید. اگر دور و بری‌ها، جماعت وبلاگ‌نویس، تهرانی‌ها و سایر جامعه‌های قابل تصور درباره‌ی موضوعی تلقی نزدیک به شما داشتند به هر حال قابل تعمیم به کل ملت نیست.

من بسیار معتقدم باید به مدیران و مسؤلین فرصت داد طرح‌هایشان را با خیال راحت و کمترین فشار روانی انجام دهند.
  نظرات ()
مطالب اخیر ماهی «سامون» نه «سالمون»! انتخابات، همه‌ی هم و غم ترجمه‌ی observance در کنار holiday issue، پیامد؟ رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت!
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٥) نکات و حکمت‌ها (٥٢) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢٦) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) نقد و نظر (۱۳) درس‌های پدر (۱۳) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب