حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
گزارش زاهدان نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸٦/٦/٢٢
انگیزه‌ی بسیاری برای سفر به زاهدان داشتم. دیدن مردم، فرهنگ و نحوه‌ی زندگی هر جای دنیا اثرات بسیار مثبتی دارد.

از ما پذیرایی خیلی خوبی شد. در هتل استقلال زاهدان مستقر بودیم. شام را هم در جایی به نام براسان خوردیم. براسان مجموعه‌ی فرهنگی، تفریحی آن دیار است. جایی با کارکردی مشابه شاندیز. غذای معروفش نامی شبیه به چانپ یا چامپ یا چامف (؟) دارد. (مطمئن نیستم اسمش دقیقاً چه بود.) شیشلیک است با تندی بیشتر.

چهار راه رسولی به نظر جزو معدود گردشگاه‌های شهر است. در واقع بازار شهر حساب می‌شود که یک سری اقلام خاص و مشابه در آن به قیمت‌های خوبی پیدا می‌شود. به ما گفتند که چای اینجا خیلی عالی است و کلی چای خریدیم. کفش هم می‌گفتند ارزان است. کفش فراوان بود. لپ‌تاپ دست دوم بسیار قدیمی هم همین‌طور. ادویه‌جات هم به همین شکل. بخش عمده‌ای از این اجناس از پاکستان می‌آید. پاکستان در آنجا یک کنسول فعال دارد.

بیش از این شهر را ندیدیم و مشغول کار، جلسه، استراحت و غیره بودیم. جزو دورترین مسیرهای هوایی کشور است و از تهران تا آن‌جا حدود یک ساعت و پنجاه دقیقه راه است.
  نظرات ()
مطالب اخیر رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت! بازگشت به دوره‌ی جوانی! نظرسنجی درباره‌ی کیفیت خدمات تعطیلات رسمی ایران در تقویم‌های بین‌المللی استاد خوب / استاد بد
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٤) نکات و حکمت‌ها (٥۱) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢۳) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) درس‌های پدر (۱۳) نقد و نظر (۱٢) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب