حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
آداب دیدار محرومین نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸٧/۱/٦

پدرم اهل محله‌ای است که پیش‌تر با شهر همدان فاصله داشته است ولی با گسترش شهر الآن به شهر چسبیده است. (مانند شهر ری و تهران) مردم آن منطقه در محرومیت اقتصادی و فرهنگی به سر می‌بردند و می‌برند. خانواده‌های فقیر در آن محله زیاد است.

پدرم نقل می‌کند هنگامی که کودک بوده است (بیش از شصت سال پیش) ایام عید نوروز با پدرش به دیدار خانواده‌های بی‌بضاعت می‌رفتند. می‌گفت بعضی خانه‌ها که می‌رفتیم استکانی چای به عنوان پذیرایی برایمان می‌آوردند. آقا (پدر پدرم) اصرار می‌کرد که حتماً چایی‌شان را بخور چون این‌ها جز همین یک استکان چای چیز دیگری برای پذیرایی ندارند که جلوی ما بگذارند. اگر نخوری ممکن است دلشان بشکند. 

  نظرات ()
مطالب اخیر ماهی «سامون» نه «سالمون»! انتخابات، همه‌ی هم و غم ترجمه‌ی observance در کنار holiday issue، پیامد؟ رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت!
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٥) نکات و حکمت‌ها (٥٢) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢٦) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) نقد و نظر (۱۳) درس‌های پدر (۱۳) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب