حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
  نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸۱/٥/۱٢
امروز که فرصت کردم نوشتم از آن جهت بود که استاد درسمان مسموم شده است و افتاده گوشه خانه و تحويل پروژه‌ها تعويق افتاد و من هم جبران يک مدت کم نويسی را کردم. (هر چند که معتقدم «کم گوی و گزيده گوی چون در» و «يک دست گل دماغ پرور....از خرمن صد گياه بهتر» و «کم بنويس هميشه بنويس») اگر بگويم از نيامدن استاد خوشحال نشدم راستش را نگفته‌ام. البته نه اينکه از مرضی‌اش ناراحت نشده باشم. اما بالاخره استادمان هم خودش دانشجو است و ما را درک می‌کند. به قول يکی از اساتيد که ترم پيش TA اش بودم. يک کلاس که تعطيل می‌شود دانشجو می‌گويد جون، استاد می‌گويد آخ جون.
  نظرات ()
مطالب اخیر ماهی «سامون» نه «سالمون»! انتخابات، همه‌ی هم و غم ترجمه‌ی observance در کنار holiday issue، پیامد؟ رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت!
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٥) نکات و حکمت‌ها (٥٢) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢٦) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) نقد و نظر (۱۳) درس‌های پدر (۱۳) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب