حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
  نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸۱/٥/٢٢
چقدر این آمار چیز خوبی است. امروز نگاهی به لیست اعضا انداختم. اتفاقات جالبی به نظر می‌رسید. اصلاْ تصور نمی‌کردم تا این حد وبلاگ کامپیوتر و وبلاگ سیاسی داشته باشیم. این هم از مختصات جامعه امروز ماست! وقتی در هر کوچه و محله‌ای یک بقالی کامپیوتری -تاکید می‌کنم بقالی، چون اطلاعاتشان در مورد کامپیوتر در حد اطلاعات بقال در مورد اجناسش است- با یک نام پر آب و تاب مثل رایان کامپیوتر و ... باز شود و صاحب مغازه همه جا خود را آقای مهندس جا زند، اوضاع همین طوری می‌شود. از آنطرف هم با رشد و توسعه سیاست در میان توده‌ها، در هر محفلی بنشینی بحث دخل و خرج سیاست است. من فقط عدم بازتاب یکی از فرهنگ‌های توده‌ای در میان وبلاگ‌ها را عجیب می‌دانم، آن هم جار و جنجالهای فوتبالی است. شاید صاحبان این عقاید آن را در حد سایر مسایل قابل طرح ندیدند یا شاید مشغولیتشان به ایشان اجازه نمی‌دهد ببینند در دنیای اطرافشان چه می‌گذرد. شاید هم وبلاگی دارند و من خبر ندارم؟!
یادش بخیر، یک بنده خدایی می‌گفت اگر بهتر از حافظ و سعدی بلد نیستید شعر بگویید یا حرفی نوتر ندارید، چرا خودتان و مخاطب را به زحمت می‌اندازید؟ اگر نیات صادقانه و خیرخواهانه دارید، حرفی هست یا پیامی می‌خواهید برسانید خوب بزرگان صد البته بهترش را انجام داده‌اند چرا میدان را به اهلش واگذار نمی‌کنید؟ اما با این حس شهرت طلبی چه می‌توان کرد؟
  نظرات ()
مطالب اخیر رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت! بازگشت به دوره‌ی جوانی! نظرسنجی درباره‌ی کیفیت خدمات تعطیلات رسمی ایران در تقویم‌های بین‌المللی استاد خوب / استاد بد
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٤) نکات و حکمت‌ها (٥۱) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢۳) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) درس‌های پدر (۱۳) نقد و نظر (۱٢) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب