حسین حمیدی
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ حسین حمیدی
آرشیو وبلاگ
      فریاد‌ خاموش (باسابقه‌ترین وبلاگ با نام فریاد خاموش)
Google Persian Transliteration نویسنده: حسین حمیدی - ۱۳۸۸/٧/٢٢

Transliteration را نمی‌دانم چه باید ترجمه کرد. برایش معادل «نویسه‌گردانی» را دیده‌ام و در نوشته‌ای هم استفاده کرده‌ام ولی نمی‌دانم چه قدر گویا است. اگر بخواهم با مثالی توضیحش دهم همان فینگلیش خودمان یک نمونه از Transliteration است. یعنی نوشتن کلمه‌ای از زبان دیگر با استفاده از الفبای زبانی دیگر. عموماً هم زبان مقصد انگلیسی است. در حوزه‌ی localiztion یا «بومی‌سازی» خط و زبان فارسی در رایانه کمتر دیده‌ام Transliteration فارسی مورد توجه و کار قرار گیرد. البته چند سرویس از قدیم در اینترنت موجود بوده است که چنین تبدیلی را انجام می‌دادند و در همین وبلاگ سال‌ها پیش به آن‌ها اشاره و از آن‌ها استفاده کرده بودم ولی خوب اشکالات و کاستی‌های نسبتاً زیادی داشتند.

اخیراً گوگل چنین سرویسی را برای زبان فارسی راه‌اندازی کرده است. حتماً با دقت و فرصت امتحانش کنید. (لینک) مثل اغلب سرویس‌های دیگر گوگل این سرویس از کیفیت و رابط کاربری متمایز و حساب‌شده‌ای برخوردار است. دیدن این سرویس مرا هم بهت‌زده و مشعوف کرد و هم ناراحت و دلزده. دلیل شعف خوب مشخص است. ناراحتی‌ام از این سبب بود که چرا ما حتی در زمینه‌ی مسائل بومی خودمان هم نخواستیم یا همت نکردیم کاری انجام دهیم. برای خط و زبان ما هم گوگل باید کاری کند؟ این همه سال ما در دانشگاه‌هایمان ترجمه‌ی ماشینی درس دادیم. بودجه‌های پژوهشی اختصاص دادیم و حمایت کردیم. شرکت‌هایی داشتیم. ترسم از این است گوگل در این زمینه از ما جلو بیفتد. این سرویس اخیرش نیز خوب برای ما مایه‌ی شرمندگی است. چنین کاری که واقعاً بسیاری از پیچیدگی‌ها، وابستگی‌ها و موانع که ما در مثلاً فونت و کیبورد فارسی و یا تاریخ سیستم‌های رایانه‌ای داریم را نداشت و می‌شد به راحتی بر روی آن کار کرد. چرا کارهایی که در این زمینه شده بود در حد کارهای داوطلبانه و دم دستی بود نه یک کار آکادمیک و حرفه‌ای؟ نمی‌شد ما یک پایان‌نامه‌ی دانشجویی با خروجی چنین سرویسی می‌داشتیم؟ این همه سال درباره‌ی سرویس ایمیل بومی سخنرانی کردیم. اگر گوگل بر روی Gmail سرویس ایمیل فارسی ارائه کند دیگر چه طور می‌توانیم کاربرانش را به یک سرویس داخلی جذب کنیم؟ یعنی واقعاً ما از پس ارائه‌ی یک سرویس ایمیل پایدار، ایمن، خوش‌دست، کاربرپسند و مطابق با بوم فارسی بر نمی‌آییم؟

در گذشته با دوستان درباره‌ی مزیت‌های نسبی ما در حوزه‌ی نرم‌افزار صحبت می‌کردم. می‌گفتم با توجه به آن که مرزهای ورود نرم‌افزار قابل کنترل گمرکی نیست تولیدات داخلی در این حوزه بسیار آسیب‌پذیرتر است. معتقد بودم مزیت نسبی ما در بخش‌هایی از نرم‌افزار و رایانه است که به مسائل بومی ما مثل خط، زبان، تقویم، فرهنگ و ... مربوط می‌شود. می‌گفتم برای آن‌ها سرمایه‌گذاری در این بخش‌ها احتمالاً جذابیت ندارد. حالا می‌بینم کمپانی‌های بزرگ در این بخش که تا حد زیادی دست نخورده مانده بود و عرصه برای فعالیت باز بود وارد شدند.

اگر ما در این بخش‌ها دارای محصولات و فناوری‌های بومی بودیم می‌توانستیم به آن‌ها نیز بفروشیم و از این حالت مصرف‌کنندگی صرف در زمینه‌ی ICT به تدریج در بیاییم.

  نظرات ()
مطالب اخیر رؤیای همیشه دانشجو ماندن یک کامنت عجیب در کرنل! تصویری از نرم‌افزارهای سازمانی به کار رفته در یک شرکت بین‌المللی سعی کنید غرق نشوید Chief Bug Officer حساسیت! بازگشت به دوره‌ی جوانی! نظرسنجی درباره‌ی کیفیت خدمات تعطیلات رسمی ایران در تقویم‌های بین‌المللی استاد خوب / استاد بد
کلمات کلیدی وبلاگ فناوری (٦٤) نکات و حکمت‌ها (٥۱) اجتماع (۳٥) کسب و کار (۳۳) تجربیات زندگی (٢۸) دعوت و معرفی (٢۳) دیگران (۱٩) الگوگیری و الگوسازی (۱٤) درس‌های پدر (۱۳) نقد و نظر (۱٢) لطیفه (۱٢) آموزش و تحصیلات (۱۱) دعا (۸) خاطرات (٧) شهر (٧) عکس (٦) خرافه‌ستیزی (٦) دوستان (٥) روضه (٥) شعر (۱) روایت (۱)
دوستان من بچه شیطون بیابان‌زده دغدغه‌هایم ریحان یادداشتها پرتال زیگور طراح قالب