عدالت برای خودی‌ها!

انگیزه‌ی نوشتن این مطلب هشدار نسبت به کبرایی انحرافی در میان متدینین جامعه در سال‌های اخیر است. خطر بزرگ آن است که به جای تمیز درست و غلط، توجهات معطوف به عقبه‌ها، تبار و ... باشد. این که علی (ع) را به عنوان الگوی برجسته‌ی عدالت می‌شناسیم از همین تفاوت‌ها نشأت می‌گیرد. وی درباره‌ی دوست و دشمن عدالت را جاری می‌ساخت. در این زمینه خیلی حرف برای گفتن هست ولی اجازه می‌خواهم مختصر مطلبی از سخنرانی آقای قرائتی در سال ۶۶ برایتان بیاورم.

«...یک حدیث داریم شلاق را داده بودند به قنبر گفتند: بزن! این عوض چند تا سه تا اضافه زد. حضرت شلاق را گرفت و قنبر را خواباند و سه ضربه اضافه را به خودش زد.

آخر گاهی وقتها جلوی بچه حزب اللهی را که می‌گیرند، قهر می‌کند و استعفا می‌دهد. می‌گوید: آقا ما این همه در مملکت خدمت کردیم، شبها تا صبح پست داده‌ایم، حالا یک جا هم دسته گل آب داده‌ایم. کارهایی که انجام داده‌ای خدا اجرش را بدهد، اینجا که دست گل آب دادی را هم باید جریمه‌اش را بپردازی، این طور نیست که حالا شما حزب اللهی هستی، بتوانی عوض پنجاه ضربه، پنجاه و یک ضربه شلاق بزنی.

من یک زمانی دیدم یک مجرمی را که می‌خواستند شلاق بزنند، آوردند جلوی دکان پدرش. شلاق را که زدند پدر هم خجالت کشید و مغازه را بست و رفت خانه نشست. کجای دین ما می‌گوید که اینگونه عمل کنید که آبروی پدر هم برود؟ اگر من مجرم شدم پدر من چه گناهی کرده؟ ما گاهی وقتها در اجرای حکم خدا گناهان متعدد می‌کنیم. ما اگر حتی نیش بزنیم خلاف است. حدیث داریم، اگر مجرم می‌برید شلاق بزنید در راه به او نیش نزنید. خلاصه اینکه در اسلام خشونت داریم، اما خشونت قانون دارد.

برادرها مواظب باشید وقتی می‌روید عبادت کنید، در راه عبادت جنایت نکنید. یک کسی لجن بر می‌داشت به دیوار سفید می‌نوشت که نظافت را رعایت کنید. گفت خدا می‌داند که این نصیحت تو، بیشتر کثافت کاری است. نکند که گناهی را در راه اصلاح جرم انجام دهید. مواظب باشیم که اگر می‌خواهیم نصیحت بکنیم وسط راه خودمان دچار اشتباه نشویم.» (منبع)

/ 2 نظر / 32 بازدید
روح اله ریاضی

این همون بیان ساده از فرمان هشت ماده ای امام است.که این روزها خیلی خاک روشو گرفته.شاید به خاطر الودگی هوا باشه!

حيران

واعظان كين جلوه در محراب و منبر مي كنند چون به خلوت مي روند ان كار ديگر مي كنند